Work in progress: De Laatste Dochter

Dikke stronken groeien door de karkassen van auto’s. Lege huizen staan verscholen tussen de bosjes en hebben donkere ramen die op starende ogen lijken. Hier en daar klinkt geschreeuw. Een ruzie, een kreet.

En dan, een kleine groep mannen, die in een dorp leeft, omgeven door een hoge stenen muur. Ze proberen het einde der tijden in vrede tegemoet te zien…

En één meisje. In dat dorp leeft nog één meisje, waar niemand vanaf weet.

Ze zeggen dat inspiratie in een flits komt. Er popt ineens een idee bij je op over een jongetje dat een tovenaar blijkt te zijn als je in de trein zit, zoals dat bij J.K. Rowling ging. Of je hebt een droom, waarna je een wonderlijk idee hebt over een andere wereld. Maar zo ging dat niet bij mij. Ik wilde aan een nieuw verhaal beginnen en ging er eens goed voor zitten: wat voor verhaal wilde ik nou echt schrijven? Ik begon bij twee films waar ik al sinds ik kind was erg fan van ben: Mulan en Tomb Raider. Oké, iets met actie dus. Én een sterke vrouwelijke hoofdpersoon.

Een ander belangrijk punt: ik hield van verhalen met een uitverkorene. Iemand die erachter komt dat hij of zij erg belangrijk is. Maar, zo ging ik verder, dat idee is al zo vaak gebruikt. Misschien moet het net anders: bijvoorbeeld iemand die de laatste is van iets. De laatste magiër, de laatste van zijn soort, de laatste krijger… of… de laatste vrouw.

Bij dat idee klikte er iets en sindsdien ben ik met dat verhaal aan de slag gegaan. Een wereld waarin alle vrouwen zijn omgekomen door een vreselijk virus. Een wereld waarin een deel van de mannen volledig gek geworden is en een ander deel dat nog wat van het leven probeert te maken. En één meisje, dat zich met de hulp van haar vader verscholen houdt in een dorp, met mannen die van niets weten, omgeven door muren. Want wat zou er gebeuren als honderden, duizenden wanhopige mannen erachter kwamen dat er nog één meisje leefde? Zou zij nog een leven hebben? Zou ze in leven kunnen blijven?

Het meisje, Alex, is nog maar zestien, maar moet belangrijke beslissingen nemen: over haar eigen leven en dat van alle mannen om haar heen. En ondertussen moet ze leren omgaan met de inzwachtelbanden rond haar borsten die pijnlijke striemen veroorzaken, altijd gezien worden als de mislukte zoon van het hoofd van de Bescherming, en de onbeantwoorde liefde die ze voelt voor haar beste vriend.

Maar dan op een dag, komt er een bericht: een vrouw. Er is nog een levende vrouw gevonden. En de twijfel slaat toe bij Alex. Ze weet dat het een nep-bericht kan zijn, dat de kans klein is dat er na alle jaren van stilte toch nog iemand in leven is… maar wat als het wel waar is? Heeft ze het er dan voor over om de levensgevaarlijke buitenwereld, waarin talloze doorgedraaide, beestachtige kerels rondlopen, te doorkruisen, voor de kans dat ze eindelijk, voor het eerst in haar leven, oog in oog komt te staan met een andere vrouw?

Ik hoop dat je het binnenkort zult lezen. Het boek is nu in de laatste fase aangekomen: het is van begin tot einde geschreven, herschreven, nog eens aangepast en door elkaar geschut. Maar nu ben ik met de laatste edit bezig. Mijn schrijfclub en beta-lezers hebben de laatste versie in handen en hopelijk zul jij over niet al te lange tijd ook eens een kijkje in Alex dystopische wereld kunnen nemen.

 

 


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s